Ρόμα 2-0 Τζένοα: Κάστρο και Λούλι την ξανασήκωσαν

Τρεις μέρες πριν, το Olimpico είχε δει τη Ρόμα να χάνει μέσα από τα χέρια της ένα σπουδαίο αποτέλεσμα απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης. Από το 3-1 στο 3-4, με τον πιο σκληρό τρόπο.

Η Ρόμα μπορούσε να εμφανιστεί απέναντι στην Τζένοα βαριά, κουρασμένη και γεμάτη αμφιβολίες.

Και για ένα ημίχρονο, κάπως έτσι έμοιαζε.

Μετά όμως εμφανίστηκε ο Σαντιάγο Κάστρο. Έπειτα ο Εμανουέλε Λούλι. Και κάπου ανάμεσα, ο Ματίας Σουλέ έκανε το δικό του κομμάτι της δουλειάς.

Το τελικό 2-0 δεν σβήνει εκείνο που συνέβη απέναντι στη Ρεάλ. Ούτε χρειάζεται να το παρουσιάσουμε σαν νίκη που αλλάζει από μόνη της ολόκληρη τη σεζόν.

Λέει όμως κάτι πολύ σημαντικό για τη φετινή Ρόμα.

Όταν έλειψαν τα μεγάλα ονόματα, βγήκαν μπροστά αυτοί που περίμεναν την ευκαιρία τους.

Και αυτό, για μια ομάδα με φιλοδοξίες σε Ιταλία και Ευρώπη, είναι πολύ μεγαλύτερη υπόθεση από ένα απλό τρίποντο.

Η Ρόμα είχε ανάγκη αυτή τη νίκη περισσότερο απ' όσο φαινόταν

Δεν ήταν ένα συνηθισμένο παιχνίδι πρωταθλήματος.

Η Ρόμα προερχόταν από τη δραματική ήττα με 4-3 από τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Champions League, σε μια βραδιά που είχε προηγηθεί με δύο γκολ διαφορά και κατέρρευσε στο τελευταίο κομμάτι.

Τέτοιες ήττες δεν φεύγουν εύκολα από το μυαλό.

Ειδικά όταν έχεις παίξει τόσο καλά για μεγάλο διάστημα και στο τέλος δεν παίρνεις τίποτα.

Ο Τζιαν Πιέρο Γκασπερίνι είχε να αντιμετωπίσει και ένα δεύτερο πρόβλημα. Το αγωνιστικό.

Ο Μάλεν ήταν τιμωρημένος, ο Ντιμπάλα και ο Κονέ δεν ήταν διαθέσιμοι λόγω τραυματισμών, ενώ έλειπε και ο Κριστάντε.

Ο Ιταλός προπονητής άλλαξε επτά πρόσωπα σε σχέση με το παιχνίδι απέναντι στη Ρεάλ.

Δεν ήταν μια απλή ανανέωση ενδεκάδας.

Ήταν σχεδόν μια διαφορετική Ρόμα.

Και μέσα σε όλα, στον αντίπαλο πάγκο καθόταν ένας άνθρωπος που για τον κόσμο του Olimpico δεν θα είναι ποτέ ένας συνηθισμένος αντίπαλος.

Ο Ντανιέλε Ντε Ρόσι.

Ο Ντε Ρόσι επέστρεψε σπίτι, αλλά αυτή τη φορά ήταν απέναντι

Υπάρχουν πρόσωπα που δεν μπορείς να τα αντιμετωπίσεις σαν μια απλή υποσημείωση του αγώνα.

Ο Ντε Ρόσι είναι ένα από αυτά.

Έζησε σχεδόν ολόκληρη την ποδοσφαιρική του ζωή με τη φανέλα της Ρόμα, φόρεσε το περιβραχιόνιο, πέρασε δύσκολες και μεγάλες στιγμές και έφτασε να καθίσει ακόμη και στον πάγκο της.

Τώρα επέστρεψε στο Olimpico ως προπονητής της Τζένοα.

Αυτό δημιουργούσε ένα ιδιαίτερο συναίσθημα πριν από τη σέντρα.

Ο κόσμος ήθελε να δει τη Ρόμα να κερδίζει, αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι ξέχασε τον άνθρωπο που βρισκόταν απέναντι.

Και στο τέλος οι φίλοι των τζαλορόσι χειροκρότησαν τόσο τη δική τους ομάδα όσο και τον Ντε Ρόσι.

Υπάρχουν πράγματα που δεν τα αλλάζει μία διαφορετική θέση στον πάγκο.

Το πρώτο ημίχρονο δεν είχε καμία σχέση με παράσταση

Αν κάποιος περίμενε ότι η Ρόμα θα έμπαινε από το πρώτο λεπτό με σκοπό να ξεσπάσει για την ήττα από τη Ρεάλ, μάλλον απογοητεύτηκε.

Η ομάδα του Γκασπερίνι είχε την κατοχή, αλλά όχι την ταχύτητα.

Οι συνεργασίες δεν έβγαιναν εύκολα. Οι αποστάσεις ανάμεσα στους παίκτες συχνά δεν βοηθούσαν και η Τζένοα κατάφερνε να διακόπτει τον ρυθμό.

Αυτό δεν ήταν ανεξήγητο.

Με τόσες αλλαγές, δεν μπορείς να απαιτείς από όλους να έχουν αυτομάτως τις ίδιες συνεργασίες και τους ίδιους αυτοματισμούς.

Ο Ντε Ρόσι είχε επίσης διαβάσει καλά ορισμένα σημεία του παιχνιδιού.

Η Τζένοα προσπάθησε να χτυπήσει με μεγάλες μπάλες και να δημιουργήσει καταστάσεις στις οποίες οι αμυντικοί της Ρόμα θα χρειάζονταν να αντιμετωπίσουν προσωπικές μονομαχίες.

Και υπήρξαν στιγμές που το πέτυχε.

Δύο δοκάρια μέσα σε λίγα λεπτά

Στο 30ό λεπτό η Ρόμα πλησίασε πολύ κοντά στο γκολ.

Ο Λεονάρντο Μπαλέρντι πήρε την κεφαλιά από κόρνερ και έστειλε την μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι.

Ένα λεπτό αργότερα ο Ροντρίγκο Μόρα απείλησε με κεφαλιά, αλλά ο Μπίλοου απέκρουσε.

Και σχεδόν αμέσως ήρθε η απάντηση της Τζένοα.

Ο Ελ Σαράουι βρήκε την μπάλα έξω από την περιοχή, εκτέλεσε εξαιρετικά και σημάδεψε επίσης το δοκάρι.

Δύο δοκάρια, ένα για κάθε ομάδα, μέσα σε ένα μικρό διάστημα.

Ήταν η απόδειξη ότι το 0-0 του ημιχρόνου δεν σήμαινε πως δεν υπήρχαν κίνδυνοι.

Για τη Ρόμα, πάντως, η εικόνα παρέμενε προβληματική.

Χρειαζόταν κάτι περισσότερο από μεμονωμένες εκλάμψεις.

Και το βρήκε αμέσως μετά την ανάπαυλα.

Ο Κάστρο έβαλε ένα γκολ που δεν διδάσκεται εύκολα

Στο 50ό λεπτό η μπάλα έμεινε μέσα στην περιοχή της Τζένοα μετά από κόρνερ.

Η φάση δεν είχε την καθαρότητα μιας οργανωμένης επίθεσης.

Υπήρχαν σώματα, πόδια, παίκτες μπροστά στην μπάλα και ελάχιστος χώρος για εκτέλεση.

Ο Σαντιάγο Κάστρο όμως είδε κάτι που οι περισσότεροι δεν θα είχαν καν σκεφτεί.

Με μια εξαιρετική σκαφτή προσπάθεια πέρασε την μπάλα πάνω από τον Μπίλοου και την έστειλε προς το απέναντι δοκάρι.

1-0.

Το Olimpico ξέσπασε.

Ο Κάστρο δεν είχε ανάγκη απλώς ένα γκολ. Είχε ανάγκη ένα γκολ που θα του έδινε την αίσθηση ότι μπορεί να βγει μπροστά όταν η Ρόμα χρειάζεται λύση.

Και το πρώτο του τέρμα με τη φανέλα των τζαλορόσι ήρθε με τρόπο που δύσκολα ξεχνιέται.

Δεν είναι μόνο η εκτέλεση, είναι και η σημασία της

Ο Κάστρο είχε κληθεί να καλύψει το κενό που άφηνε η απουσία του Μάλεν.

Δεν είναι εύκολη αποστολή.

Ο Ολλανδός έχει δώσει στη Ρόμα μεγάλη επιθετική παραγωγή και η απουσία του αφαιρεί ένα από τα πιο σταθερά σημεία αναφοράς της ομάδας.

Ο Αργεντινός δεν μπορούσε να γίνει ξαφνικά Μάλεν.

Ούτε χρειαζόταν.

Χρειαζόταν να δώσει στη Ρόμα τον δικό του τρόπο να απειλήσει.

Το έκανε με μια εκτέλεση που απαιτούσε εξαιρετική αίσθηση της φάσης και καθαρό μυαλό.

Για έναν επιθετικό, τέτοια γκολ δεν είναι μόνο σημαντικά για τη βαθμολογία.

Μπορούν να αλλάξουν και τον τρόπο με τον οποίο μπαίνει στο επόμενο παιχνίδι.

Ο Σουλέ έφτιαξε το γκολ και ο Λούλι έζησε τη δική του στιγμή

Στο 68′ ήρθε το 2-0.

Και εδώ η ιστορία είναι ακόμη πιο όμορφη για όποιον παρακολουθεί τη φετινή Ρόμα.

Ο Ματίας Σουλέ πήρε την μπάλα από δεξιά, συνέκλινε προς τον άξονα, πέρασε αντιπάλους και συνέχισε τη φάση μέσα από συνδυασμό.

Η τελική του προσπάθεια βρήκε σώμα και η μπάλα κατέληξε στον Εμανουέλε Λούλι.

Ο 19χρονος βρισκόταν εκεί όπου έπρεπε.

Στο δεύτερο δοκάρι.

Ένα απλό τελείωμα από κοντά.

2-0.

Το πρώτο γκολ του με τη Ρόμα. Και το πρώτο της επαγγελματικής του καριέρας.

Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, μια βραδιά που είχε ξεκινήσει δύσκολα μετατράπηκε σε μια στιγμή που ο Λούλι θα θυμάται για πάντα.

Το γκολ του Λούλι δεν ήταν απλώς θέμα τύχης

Εδώ υπάρχει μια λεπτομέρεια που αξίζει ιδιαίτερη προσοχή.

Ο Γκασπερίνι αποκάλυψε μετά το παιχνίδι ότι είχαν δουλέψει στην προπόνηση τις κινήσεις του Λούλι προς το δεύτερο δοκάρι.

Ακριβώς εκεί βρέθηκε ο νεαρός.

Η μπάλα μπορεί να κατέληξε στα πόδια του έπειτα από κόντρα, αλλά η παρουσία του στο συγκεκριμένο σημείο δεν ήταν τυχαία.

Ήταν αποτέλεσμα μιας κίνησης που είχε ζητήσει ο προπονητής του.

Αυτό είναι σημαντικό.

Γιατί άλλο να σκοράρει ένας πιτσιρικάς επειδή βρέθηκε κατά τύχη μπροστά σε άδεια εστία και άλλο να κάνει μέσα στο παιχνίδι αυτό που έχει δουλέψει ολόκληρη την εβδομάδα.

Ο Λούλι δείχνει ότι ακούει, μαθαίνει και προσαρμόζεται.

Στα 19 του χρόνια έγινε ο τρίτος νεότερος Ιταλός ποδοσφαιριστής που σκόραρε με τη Ρόμα στη Serie A από το 2000 και μετά, πίσω από τον Αλέσιο Ρομανιόλι και τον Στέφανο Οκάκα.

Δεν είναι μικρό πράγμα.

Η μεγαλύτερη υπόθεση δεν ήταν τα δύο γκολ, αλλά αυτοί που τα έβαλαν

Ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη το σκορ.

Η Ρόμα κέρδισε χωρίς Μάλεν, Ντιμπάλα και Κονέ.

Με επτά αλλαγές στην ενδεκάδα.

Με αρκετούς νεαρούς ποδοσφαιριστές στο γήπεδο.

Και με δύο σκόρερ που δεν είχαν ξαναβρεί δίχτυα με τη φανέλα της.

Αυτό είναι τεράστια υπόθεση για τη συνέχεια.

Γιατί μια ομάδα που θέλει να σταθεί ψηλά στη Serie A και ταυτόχρονα να παίζει Champions League δεν μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από έντεκα ποδοσφαιριστές.

Χρειάζεται βάθος.

Και το βάθος δεν αποδεικνύεται επειδή έχεις πολλά ονόματα στον πάγκο.

Αποδεικνύεται όταν τους βάζεις και εκείνοι κερδίζουν παιχνίδια.

Ο Κάστρο πέτυχε το πρώτο.

Ο Λούλι το δεύτερο.

Ο Σουλέ έκανε τη μεγάλη ενέργεια στο 2-0.

Ο Πιζίλι έτρεξε πολύ στον άξονα, ο Ντε Ρόον κράτησε σημαντικές ισορροπίες και η άμυνα έβγαλε το δεύτερο μέρος χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό κέρδος του Γκασπερίνι.

Ο Κουλιεράκης, ο Μπαλέρντι και μια άμυνα με πολλές αλλαγές

Η αμυντική λειτουργία της Ρόμα είχε επίσης ενδιαφέρον.

Ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης πήρε θέση στην αρχική τριάδα μαζί με τον Εντικά και τον Μπαλέρντι.

Δεν ήταν ένα σχήμα που είχε την πολυτέλεια να λειτουργεί με πλήρη αυτοματισμό.

Στο πρώτο ημίχρονο η Τζένοα προσπάθησε να δημιουργήσει προβλήματα με μεγάλες μεταβιβάσεις και κινήσεις προς την πλάτη της άμυνας.

Ο ίδιος ο Γκασπερίνι παραδέχθηκε ότι η ομάδα του δυσκολεύτηκε σε αυτές τις καταστάσεις πριν από την ανάπαυλα.

Σταδιακά όμως οι αποστάσεις βελτιώθηκαν.

Ο Εντικά πρόσφερε την απαραίτητη σταθερότητα και η Ρόμα άρχισε να αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τις προσπάθειες των φιλοξενούμενων.

Ο Κουλιεράκης, στην πρώτη του συμμετοχή ως βασικός στη Serie A με τη Ρόμα, πήρε πολύτιμα λεπτά σε ένα απαιτητικό παιχνίδι.

Αυτό μετράει.

Ειδικά όταν η ομάδα χρειάζεται συνεχώς να αλλάζει πρόσωπα.

Η Ρόμα τελείωσε το παιχνίδι χωρίς να ξαναζήσει τον εφιάλτη της Ρεάλ

Αυτό είναι ένα σημείο που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο.

Απέναντι στη Ρεάλ, η Ρόμα είχε φτάσει να προηγείται 3-1 και τελικά έχασε 3-4.

Απέναντι στην Τζένοα, μόλις έκανε το 2-0, δεν άφησε το παιχνίδι να μετατραπεί σε νέα δοκιμασία νεύρων.

Δεν χρειάστηκε να παίξει το τελευταίο τέταρτο κυνηγώντας την μπάλα.

Δεν δέχθηκε ένα γκολ που θα άλλαζε ξαφνικά την ψυχολογία του αγώνα.

Κράτησε το προβάδισμά της και διαχειρίστηκε τα τελευταία λεπτά με σαφώς μεγαλύτερη ηρεμία.

Η Ρόμα ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 15 τελικές προσπάθειες έναντι 9 της Τζένοα και 5 τελικές στην εστία έναντι μόλις μίας.

Δεν ήταν αψεγάδιαστη εμφάνιση.

Ήταν όμως μια εμφάνιση που έδειξε ότι η ομάδα μπορεί να αφήσει πίσω της ένα δύσκολο αποτέλεσμα χωρίς να κουβαλήσει όλα τα λάθη του στην επόμενη αναμέτρηση.

Δεν λύθηκαν τα πάντα