Ρόμα 2-2 Ίντερ: Από το όνειρο του Κονέ στην απάντηση Λαουτάρο

Για 45 λεπτά η Ρόμα έμοιαζε έτοιμη να κάνει την πρώτη πραγματικά μεγάλη δήλωση της σεζόν.

Για τα επόμενα 45 κατάλαβε γιατί η Ίντερ παραμένει το μέτρο σύγκρισης στην Ιταλία.

Το 2-2 στο Olimpico αφήνει εκείνη την περίεργη γεύση που έχουν μόνο τα μεγάλα παιχνίδια. Η Ρόμα μπορεί να κοιτάξει το 2-0 του ημιχρόνου και να αισθανθεί ότι άφησε δύο βαθμούς στο γήπεδο. Μπορεί όμως να κοιτάξει και ολόκληρο το βράδυ και να καταλάβει ότι στάθηκε απέναντι σε μία ομάδα που τα τελευταία χρόνια έχει μάθει να ζει με την πίεση της κορυφής.

Το σημαντικότερο είναι ότι δεν κρύφτηκε.

Ο Κονέ έκανε το Olimpico να πιστέψει

Η Ρόμα δεν χρειάστηκε χρόνο για να μπει στο παιχνίδι.

Στο 6ο λεπτό ο Μανού Κονέ έκανε το 1-0 και έδωσε αμέσως στο ματς τον ρυθμό που ήθελαν οι γηπεδούχοι.

Δεν ήταν απλώς ένα γρήγορο γκολ.

Η Ρόμα είχε ένταση, έβρισκε χώρους και δεν αντιμετώπιζε την Ίντερ σαν ομάδα από την οποία έπρεπε πρώτα να προστατευτεί.

Στο 37′ ήρθε και το δεύτερο.

Πάλι Κονέ.

Δύο γκολ μέσα σε ένα ημίχρονο απέναντι στην Ίντερ και το Olimpico άρχισε να πιστεύει ότι η βραδιά μπορούσε να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μία απλή νίκη.

Ο Κονέ δεν ήταν απλώς ο σκόρερ. Έδωσε ένταση στον άξονα, επιθετικότητα στις δεύτερες μπάλες και εκείνη την αίσθηση ότι η Ρόμα μπορούσε να χτυπήσει κάθε φορά που έκλεβε κατοχή.

Το 2-0 δεν ήταν τυχαίο

Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο θετικό για τη Ρόμα.

Δεν πήγε στα αποδυτήρια μπροστά με δύο γκολ επειδή της έκατσαν δύο τυχερές στιγμές.

Στο πρώτο ημίχρονο ήταν πραγματικά καλύτερη.

Η ομάδα του Γκασπερίνι έβγαινε με μεγαλύτερη καθαρότητα στις επικίνδυνες ζώνες, έκλεινε τους χώρους όταν έχανε την μπάλα και δεν επέτρεπε στην Ίντερ να εγκατασταθεί εύκολα γύρω από την περιοχή.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.

Μέχρι τώρα η Ρόμα είχε ακούσει πολλές φορές το «ναι, αλλά δεν έχει παίξει ακόμη με έναν πραγματικά μεγάλο αντίπαλο».

Τώρα έπαιξε.

Και για ένα ημίχρονο την έβαλε από κάτω.

Μετά ήρθε ο Λαουτάρο

Το πρόβλημα άρχισε σχεδόν πριν προλάβει να αρχίσει το δεύτερο ημίχρονο.

Στο 46′ ο Λαουτάρο Μαρτίνες έκανε το 2-1.

Αυτό το γκολ άλλαξε ολόκληρη τη φύση του παιχνιδιού.

Η Ίντερ δεν χρειάστηκε να περάσει δέκα ή δεκαπέντε λεπτά ψάχνοντας ένα πρώτο σημάδι επιστροφής.

Το βρήκε αμέσως.

Ξαφνικά ένα 2-0 που έμοιαζε γερό έγινε 2-1 με σχεδόν ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο μπροστά.

Εκεί άλλαξε και η ψυχολογία.

Η Ρόμα άρχισε περισσότερο να προστατεύει αυτό που είχε.

Η Ίντερ άρχισε να πιστεύει ότι μπορούσε να πάρει πίσω όλο το παιχνίδι.

Δύο ημίχρονα, δύο διαφορετικά ματς

Το πρώτο μέρος ανήκε περισσότερο στη Ρόμα.

Το δεύτερο άρχισε να γέρνει προς την Ίντερ.

Αυτό είναι το πραγματικό καμπανάκι για τον Γκασπερίνι.

Όχι ότι η ομάδα του δέχθηκε δύο γκολ από την Ίντερ. Αυτό μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε.

Το ζήτημα είναι ότι μετά το 2-1 δυσκολεύτηκε να ξαναπάρει αρκετό από το παιχνίδι στα δικά της χέρια.

Όταν η Ίντερ άρχισε να σπρώχνει, η Ρόμα δεν κατάφερε να την αναγκάσει να κοιτάξει αρκετά προς τα πίσω.

Και όσο περνούσε η ώρα, το παιχνίδι παιζόταν όλο και περισσότερο με όρους που βόλευαν τους φιλοξενούμενους.

Η Ρόμα έχασε μέτρα και μαζί τους έχασε έλεγχο

Αυτό είναι ίσως το σημείο που πρέπει να δουλέψει περισσότερο.

Στο πρώτο ημίχρονο η Ρόμα πίεζε πιο ψηλά και πιο επιθετικά.

Στο δεύτερο άρχισε να υποχωρεί.

Δεν είναι παράλογο όταν προηγείσαι απέναντι στην Ίντερ.

Αλλά όταν υποχωρείς πολύ, της δίνεις αυτό που θέλει.

Κατοχή γύρω από την περιοχή, δεύτερες μπάλες και συνεχόμενες επιθέσεις.

Και μια ομάδα με την ποιότητα της Ίντερ δεν χρειάζεται πολλές τέτοιες φάσεις για να σε τιμωρήσει.

Στο 79' η πίεση έγινε 2-2

Η ισοφάριση ήρθε στο 79′.

Ο Σβίλαρ απέκρουσε την πρώτη προσπάθεια, η μπάλα έμεινε ζωντανή και ο Λαουτάρο βρήκε τελικά τον τρόπο να κάνει το 2-2.

Εδώ δεν χρειάζεται περίπλοκη ανάλυση.

Όταν μια φάση δεν καθαρίζει και η μπάλα μένει μέσα στην περιοχή απέναντι σε παίκτες αυτού του επιπέδου, το πληρώνεις.

Η Ρόμα το πλήρωσε.

Και κάπου εκεί η βραδιά που για ένα ημίχρονο έμοιαζε έτοιμη να γίνει μεγάλη νίκη μετατράπηκε σε παιχνίδι διαχείρισης μέχρι το τέλος.

Ο Λαουτάρο έδειξε τι σημαίνει αρχηγός

Υπάρχουν βραδιές όπου ο καλύτερος επιθετικός μιας ομάδας μπορεί να μην κάνει πολλά για μεγάλα διαστήματα και παρ’ όλα αυτά να αποφασίσει το αποτέλεσμα.

Αυτό έκανε ο Λαουτάρο.

Δύο γκολ στο δεύτερο ημίχρονο και ένας βαθμός που στο 45′ έμοιαζε πολύ μακριά για την Ίντερ.

Δεν χρειάστηκε να είναι συνεχώς μέσα στο παιχνίδι.

Χρειάστηκε να είναι εκεί στις στιγμές που μετρούσαν.

Και αυτό είναι ίσως το πιο καθαρό χαρακτηριστικό των μεγάλων φορ.

Μπορεί να μην τους βλέπεις για δέκα λεπτά.

Μετά αγγίζουν δύο φορές την μπάλα και αλλάζουν όλο το ματς.

Η Ρόμα έχασε δύο βαθμούς ή κέρδισε μία απόδειξη;

Και τα δύο.

Αυτό είναι που κάνει το 2-2 τόσο ενδιαφέρον.

Όταν προηγείσαι 2-0 στην έδρα σου, φυσικά και πρέπει να σε ενοχλεί που δεν κέρδισες.

Δεν χρειάζεται να βαφτίσουμε την ισοπαλία επιτυχία.

Από την άλλη, η Ρόμα μπήκε στο πρώτο πραγματικά βαρύ παιχνίδι της σεζόν και απέδειξε ότι μπορεί να κοιτάξει την Ίντερ στα μάτια.

Για μεγάλο διάστημα δεν έμοιαζε με ομάδα που απλώς προσπαθεί να επιβιώσει.

Έμοιαζε με ομάδα που ήθελε να κερδίσει.

Αυτό είναι πρόοδος.

Το επόμενο βήμα όμως είναι πιο δύσκολο.

Να μάθει να τελειώνει τέτοια παιχνίδια όταν τα έχει φέρει εκεί που θέλει.

Το απόλυτο τελείωσε, η κορυφή όχι

Ρόμα και Ίντερ είχαν ξεκινήσει με τέσσερις νίκες σε τέσσερις αγωνιστικές.

Κανείς δεν έχει πλέον το απόλυτο.

Κανείς όμως δεν έχασε.

Οι δύο ομάδες συνεχίζουν αήττητες και μαζί στην κορυφή με 13 βαθμούς.

Αυτό από μόνο του λέει πολλά για το ξεκίνημα της Ρόμα.

Το 2-2 όμως της έδωσε και κάτι πιο χρήσιμο από μία ακόμη εύκολη νίκη.

Της έδειξε ακριβώς πού βρίσκεται.

Και της έδειξε τι της λείπει.

Τι πρέπει να κρατήσει ο Γκασπερίνι

Το πρώτο είναι ότι η ομάδα του μπορεί να πληγώσει την Ίντερ.

Το απέδειξε.

Το δεύτερο είναι ότι δεν μπορεί ακόμη να θεωρεί ασφαλές ένα προβάδισμα δύο γκολ απέναντι σε ομάδα αυτού του επιπέδου.

Το τρίτο είναι ότι όταν χάνει μέτρα, χάνει και μεγάλο μέρος της ταυτότητάς της.

Η Ρόμα είναι καλύτερη όταν παίζει για να επιβάλει κάτι.

Όχι όταν περιμένει απλώς να τελειώσει το ματς.

Αυτό πρέπει να είναι το μεγαλύτερο μάθημα της βραδιάς.

Το 2-2 άφησε και αισιοδοξία και νεύρα

Ο κόσμος της Ρόμα έχει δικαίωμα να αισθάνεται και τα δύο.

Νεύρα, γιατί το 2-0 έγινε 2-2.

Αισιοδοξία, γιατί για ένα μεγάλο κομμάτι του αγώνα η ομάδα έδειξε ότι μπορεί να παίξει στα ίσα με την Ίντερ.

Και ίσως αυτή να είναι η καλύτερη περιγραφή της νέας Ρόμα.

Δεν είναι ακόμη έτοιμη να πει ότι έφτασε.

Αλλά δεν μοιάζει πλέον και τόσο μακριά.

Η Ρόμα μπορεί να χτυπήσει την Ίντερ.

Το απέδειξε για ένα ημίχρονο.

Τώρα πρέπει να μάθει να την κρατά κάτω όταν την έχει ήδη ρίξει.