Ρόμα – Ρεάλ Μαδρίτης 3-4: Από το όνειρο του Μάλεν στον εφιάλτη του 90′

Στο 57ο λεπτό, όταν ο Μάλεν έγραψε το 3-1, το Olimpico έμοιαζε έτοιμο να ζήσει μία από εκείνες τις ευρωπαϊκές βραδιές που οι οπαδοί της Ρόμα διηγούνται για χρόνια.

Στο 90ό, κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε.

Ρόμα – Ρεάλ Μαδρίτης 3-4. Ένα παιχνίδι που οι Ιταλοί είχαν φέρει στα μέτρα τους, το έλεγχαν για μεγάλα διαστήματα και τελικά το έχασαν με τρόπο που δύσκολα χωνεύεται.

Ο Μάλεν έκανε σχεδόν τα πάντα σωστά. Ο Γκασπερίνι είχε βρει πώς να χτυπήσει τη Ρεάλ. Κι όμως, ο Μουρίνιο έφυγε από το παλιό του σπίτι με τρεις βαθμούς, έχοντας δει την ομάδα του να πετυχαίνει τρία γκολ μέσα στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Δεν είναι απλώς μια χαμένη νίκη. Είναι μια βραδιά που αποκαλύπτει το μεγαλύτερο πρόβλημα της φετινής Ρόμα.

Η Ρόμα δεν φοβήθηκε τη Ρεάλ και την έβαλε να τρέχει

Ο Γκασπερίνι δεν μπήκε στη λογική να παραχωρήσει την μπάλα και να περιμένει το λάθος της Ρεάλ. Έκανε ακριβώς το αντίθετο.

Η Ρόμα πίεσε ψηλά, ακολούθησε τους αντιπάλους της σχεδόν σε όλο το γήπεδο και προσπάθησε να χαλάσει την πρώτη πάσα. Με τρεις στόπερ, τους Μολίνα και Γουέσλεϊ στα άκρα και τους Ντιμπάλα και Σουλέ πίσω από τον Μάλεν, είχε πολλούς παίκτες κοντά στην μπάλα και μπορούσε να κλέβει κατοχές σε επικίνδυνα σημεία.

Ο Κουρτουά χρειάστηκε να επέμβει νωρίς για να κρατήσει το μηδέν. Η Ρεάλ δυσκολευόταν να βγει οργανωμένα από την άμυνά της και ο Μουρίνιο έβλεπε τους παίκτες του να χάνουν συνεχώς τις πρώτες μονομαχίες.

Στο 20′ ήρθε η δικαίωση.

Ο Ντε Ρόον σούταρε δυνατά έξω από την περιοχή, η μπάλα βρήκε στην πλάτη του Μάλεν, άλλαξε πορεία και κατέληξε στα δίχτυα. Το 1-0 είχε και την τύχη του, αλλά η Ρόμα είχε δουλέψει για να το βρει.

Η απάντηση της Ρεάλ ήρθε στο 25′. Ο Ερμόσο υπολόγισε λάθος σε μια προσπάθεια απομάκρυνσης, ο Εμπαπέ πήρε την μπάλα και εκτέλεσε. Το σουτ κόντραρε στον Μαντσίνι και ξεγέλασε τον Γκολίνι για το 1-1.

Δύο γκολ με κόντρες, δύο διαφορετικές εικόνες.

Η Ρόμα είχε δημιουργήσει την υπεροχή της με την πίεση. Η Ρεάλ είχε βρει την ισοφάριση αξιοποιώντας ένα αμυντικό λάθος. Η διαφορά στον τρόπο που λειτουργούσαν οι δύο ομάδες ήταν φανερή, ακόμη κι αν ο πίνακας έγραφε ισοπαλία.

Ο Μάλεν έκανε πάρτι στην πλάτη της άμυνας

Στο δεύτερο ημίχρονο η Ρόμα βρήκε ακριβώς αυτό που αναζητούσε.

Χώρους πίσω από την άμυνα της Ρεάλ.

Στο 51′ ο Βινίσιους επιχείρησε ένα αχρείαστο τακουνάκι και έχασε την κατοχή. Η Ρόμα έφυγε γρήγορα μπροστά, ο Ροντρίγκο Μόρα συμμετείχε στη δημιουργία και ο Μάλεν τελείωσε τη φάση για το 2-1.

Το γκολ δεν ήταν μια απλή ατομική ενέργεια. Έδειξε πόσο αποτελεσματική μπορούσε να γίνει η ομάδα του Γκασπερίνι όταν έκλεβε την μπάλα και έβρισκε αμέσως κάθετη πάσα.

Στο 57′ ήρθε το δεύτερο χτύπημα.

Ο Σουλέ πέρασε υπέροχα την μπάλα στον χώρο, ο Μάλεν έφυγε στην πλάτη των αμυντικών και νίκησε ξανά τον Κουρτουά.

3-1 και το Olimpico στις εξέδρες.

Ο Ολλανδός είχε διαλύσει την αμυντική ισορροπία της Ρεάλ. Δεν χρειαζόταν πολλές επαφές ούτε περίπλοκες ενέργειες. Διάβαζε τη στιγμή που ο αντίπαλος έχανε τη θέση του και ξεκινούσε την κίνηση πριν προλάβει να αντιδράσει ο αμυντικός.

Για έναν προπονητή όπως ο Γκασπερίνι, αυτό είναι σχεδόν το ιδανικό σενάριο. Η ομάδα του πίεζε, έβρισκε χώρους και ο επιθετικός της τελείωνε τις ευκαιρίες.

Το πρόβλημα ήταν πως το παιχνίδι δεν τελείωσε στο 57′.

Ο Μουρίνιο άλλαξε το παιχνίδι από τον πάγκο

Με τη Ρεάλ να βρίσκεται δύο γκολ πίσω, ο Μουρίνιο έπρεπε να πάρει αποφάσεις.

Στο 58′ απέσυρε τους Βινίσιους και Ντάμφρις, βάζοντας Έντρικ και Αρντά Γκιουλέρ. Αργότερα ακολούθησε ο Μπερνάρντο Σίλβα και στο 77′ ο Κάρλος Εσπί.

Οι αλλαγές έδωσαν περισσότερη κίνηση στην επίθεση της Ρεάλ και διαφορετικές επιλογές γύρω από την περιοχή. Ο Γκιουλέρ μπορούσε να δημιουργήσει από πιο κεντρικές θέσεις, ο Έντρικ έδινε ενέργεια στις επιθετικές κινήσεις και ο Εσπί πρόσθεσε παρουσία μέσα στην περιοχή.

Η Ρόμα εξακολουθούσε να έχει ευκαιρίες να σκοράρει. Δεν εξαφανίστηκε ξαφνικά από το γήπεδο.

Άρχισε όμως να δυσκολεύεται να σταματήσει τη διαδοχική πίεση των Μαδριλένων.

Ο Γκολίνι χρειάστηκε να επέμβει σε προσπάθειες του Εμπαπέ, ενώ η Ρεάλ έβρισκε όλο και περισσότερους τρόπους να μεταφέρει την μπάλα κοντά στην περιοχή.

Εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο σημαντικά σημεία της βραδιάς. Η Ρόμα δεν είχε απλώς να υπερασπιστεί δύο γκολ διαφορά. Έπρεπε να διαχειριστεί έναν αντίπαλο που είχε αλλάξει παίκτες, επιθετικές συνεργασίες και ένταση.

Είχε επίσης χάσει νωρίς τον Κονέ, ενώ ο Ντιμπάλα είχε αντικατασταθεί στην ανάπαυλα. Ο Γκασπερίνι αναγκάστηκε να διαχειριστεί διαφορετικά πρόσωπα στον άξονα και στη δημιουργία.

Αυτές οι αλλαγές δεν εξηγούν μόνες τους το αποτέλεσμα. Εξηγούν όμως ένα μέρος των δυσκολιών που αντιμετώπισε η Ρόμα στην προσπάθειά της να κρατήσει τον έλεγχο.

Από το 3-1 στο 3-4: Η κατάρρευση που δεν δικαιολογείται

Στο 82′ ήρθε το πρώτο χτύπημα.

Ο Έντρικ επιχείρησε την προσπάθεια, ο Γκολίνι δεν συγκράτησε την μπάλα και ο Κάρλος Εσπί βρέθηκε στο σωστό σημείο για το 3-2.

Η Ρόμα εξακολουθούσε να προηγείται. Το ζητούμενο ήταν να αντέξει στην πίεση και να καθαρίσει τις επόμενες φάσεις.

Δεν τα κατάφερε.

Στο 85′ ο Έντρικ πήρε την κεφαλιά έπειτα από κόρνερ του Γκιουλέρ και έκανε το 3-3.

Εκεί η βραδιά είχε ήδη μετατραπεί σε εφιάλτη. Ένα προβάδισμα δύο γκολ είχε εξαφανιστεί μέσα σε λίγα λεπτά και η Ρόμα έδειχνε ανίκανη να ανακτήσει την ηρεμία της.

Στο 90′ ήρθε η χαριστική βολή.

Ακόμη ένα κόρνερ, ακόμη μία αδυναμία της άμυνας να καθαρίσει τη φάση. Ο Ρίντιγκερ βρήκε την μπάλα κοντά στην εστία και έγραψε το 3-4.

Αυτό που είχε αρχίσει ως θρίαμβος του Γκασπερίνι κατέληξε σε μια από τις πιο επώδυνες ήττες του.

Και εδώ δεν χρειάζονται δικαιολογίες επειδή απέναντι βρισκόταν η Ρεάλ Μαδρίτης.

Μπορείς να δεχθείς ένα γκολ από έναν ποδοσφαιριστή τεράστιας ποιότητας. Μπορείς να χάσεις μια μονομαχία ή να πληρώσεις μια κακή αντίδραση.

Αλλά όταν προηγείσαι 3-1 και δέχεσαι τρία γκολ στο τελευταίο δεκάλεπτο, τα δύο από εκτελέσεις κόρνερ, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ποιότητα του αντιπάλου.

Είναι η δική σου αδυναμία να ελέγξεις τις πιο κρίσιμες στιγμές του αγώνα.

Η Ρόμα έχει ξαναδεί αυτό το έργο

Το χειρότερο για τον Γκασπερίνι είναι ότι αυτή η εικόνα δεν εμφανίστηκε για πρώτη φορά.

Στο προηγούμενο 2-2 της Ρόμα με την Ίντερ, η ομάδα του είχε προηγηθεί 2-0 και τελικά αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με την ισοπαλία.

Απέναντι στη Ρεάλ προηγήθηκε 3-1 και έφυγε χωρίς βαθμό.

Δεν είναι ίδια παιχνίδια. Έχουν όμως ένα κοινό που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Η Ρόμα έχει αποδείξει ότι μπορεί να παίξει εξαιρετικό ποδόσφαιρο απέναντι σε πολύ δυνατούς αντιπάλους. Εκείνο που δεν έχει αποδείξει ακόμη είναι ότι μπορεί να διαχειριστεί με την ίδια ποιότητα ένα μεγάλο προβάδισμα.

Όταν πιέζει ψηλά και έχει την πρωτοβουλία, είναι επιθετική, τολμηρή και επικίνδυνη.

Όταν ο αντίπαλος αναγκάζεται να επιτεθεί με περισσότερους παίκτες και το παιχνίδι μεταφέρεται προς τη δική της περιοχή, αρχίζουν οι δυσκολίες.

Οι αποστάσεις μεγαλώνουν, οι δεύτερες μπάλες χάνονται και οι αμυντικοί καλούνται να διαχειριστούν περισσότερες καταστάσεις χωρίς την απαραίτητη προστασία.

Δεν σημαίνει ότι ο Γκασπερίνι πρέπει να εγκαταλείψει τη φιλοσοφία του.

Σημαίνει ότι πρέπει να βρει τον τρόπο να μην πληρώνει τόσο ακριβά τις στιγμές που η ομάδα του δεν μπορεί να επιβάλει το παιχνίδι της.

Ο Μάλεν άξιζε άλλη βραδιά, ο Γκασπερίνι έχει μπροστά του ένα μεγάλο πρόβλημα

Αν κάποιος αξίζει να φύγει με το κεφάλι ψηλά, αυτός είναι ο Μάλεν.

Δύο γκολ απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, εξαιρετικές κινήσεις στον χώρο και τελειώματα που δεν άφησαν περιθώρια στον Κουρτουά. Έκανε αυτό ακριβώς που ζητάς από έναν επιθετικό σε τέτοιο επίπεδο.

Δεν ήταν όμως αρκετό.

Και αυτό είναι που πονάει περισσότερο τον κόσμο της Ρόμα. Δεν είδε μια ομάδα που μπήκε φοβισμένη, έπαιξε παθητικά και έχασε φυσιολογικά από έναν ανώτερο αντίπαλο.

Είδε μια ομάδα που κοίταξε τη Ρεάλ στα μάτια, την πίεσε, της έβαλε τρία γκολ και για μεγάλο διάστημα έμοιαζε ικανή να την κερδίσει.

Στο τέλος έμεινε με άδεια χέρια.

Η Ρόμα παραμένει στον έναν βαθμό μετά τις δύο πρώτες αγωνιστικές του Champions League. Μπροστά της έχει την Τζένοα στο πρωτάθλημα στις 17 Οκτωβρίου και τη Σλόβαν Μπρατισλάβας στην Ευρώπη στις 20 του μήνα.

Ο Γκασπερίνι χρειάζεται άμεση αντίδραση. Όχι μόνο για να επιστρέψει η ομάδα στις νίκες, αλλά για να δείξει ότι μπορεί να μάθει από αυτά που της συμβαίνουν.

Γιατί η Ρόμα έχει ποιότητα, έχει ένταση, έχει ποδοσφαιριστές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα απέναντι στη Ρεάλ.

Εκείνο που της λείπει είναι η ικανότητα να ολοκληρώνει τα μεγάλα παιχνίδια.

Το να φτάνεις τη Ρεάλ στα σχοινιά είναι σημαντικό. Το να την αφήνεις να σηκωθεί και να σε κερδίσει στο τέλος είναι κάτι που δεν γίνεται να συνεχιστεί.